Çok değil yaklaşık 40 yıl olmuştur Ankara'yı Ankara olarak tanıyalı. Sanırım 1985 idi TRT'de yayınlanan Bülent özveren'in hazırlayıp sunduğu Ben bilirim yarışmasının sınavına gelmiştim Ankara'ya telefonla katılma hakkını kazanmıştım.

Düğünlere, cenazelere özel ziyaretler de geldiğim zaman zaman oldu da olsa da oğlum Ozan 1993 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği, kızım Gül 1995 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Endüstri Mühendisliği bölümlerini kazandı. Bu süreçte gelip gittim, derken ikisi de okullarını bitirdiler. 2001 yılında küçük oğlum Yazar, Ankara Üniversitesi Fizik Bölümünü kazanınca ailece Ankaralı olduk. Bir yıl Eryaman'da 7 yıl Maltepe Savaş Sokakta, sonrası da Dikmen Veda Sokakta olmak üzere artık çeyrek yüzyılda Ankaralıyız.

Maltepe'de otururken evle Güven Park ve Hekimhanlılar Derneğinin bulunduğu Kumrular Caddesi, Malatyalılar Derneği’nin bulunduğu İzmir Caddesi arasında 7-8 dakika vardı. Diğer yandan Halk Ozanları Kültür Derneği (OZAN DER) etkinlikleri, sergiler, dernek geceleri derken hemen her gün Kızılay ve çevresinde günüm geçerdi.

Ankara'da özellikle de Kızılay meydanında iki şeyi dikkatimi çekmişti. Birincisi milli Eğitim bakanlığı önünde bulunan metal kule, diğeri de Güven Anıtı karşısında biçimsiz beton yapı…

Milli Eğitim Bakanlığı önünden Yargıtay'ın önüne…

Ankara'ya gelişimizden sonra aradan bilmem kaç yıl geçmişti, Milli Eğitim Bakanlığı önündeki demir yanığı kule yerinde duruyordu. Sorduğumda Çayyolu yeraltı treni inşaatı olduğu söylendi. Nedense bu kule, Milli Eğitim Bakanlığı önünden Yargıtay’ın önüne bile gidemedi.

Arada yıllar geçti, AKP Genel Başkanı 13 AKP'li büyükşehir belediye başkanını görevden aldı ya da istifa ettirdi. Bunlar arasında Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı da vardı.

Derken ulaştırma bakanlığı yeraltı treni işine el koydu ve de yaptı. Görevini yapmayan belediye başkanlarından hesap soruldu mu, sorulmadı mı bilemiyorum. Ancak ben kendime göre bir hesap sormuştum nasıl mı?

Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin resmi sitesinde başkana hitaben onlarca yıldır yeraltı treni inşaatını Milli Eğitim Bakanlığı önünden Yargıtay'ın önüne kadar götüremediğinden nasıl uyuduğunu sordum. Yanıt ne mi oldu? Bana basın olarak ertesi gün bir açılış törenine davetiye iletisi geldi.

Kızılay'ın Yeşil Meydanı

Diğer konu, Kızılay Meydanı’nda yok edilen yeşil alan yerine kondurulan bildiğimiz biçimsiz beton yağını idi.

Zaman zaman yaşadığım Ankara'nın eski fotoğraflarına göz atarım. Yeraltı treni salonunda da eski Ankara fotoğraflarını görebilirsiniz. Bütün bu görüntülere baktığımda kentteki yeşil alanların büyük oranda ve yakın zamanda yok edilerek beton yığını yerine dönüştüğünü gördüm. Özellikle fotoğraflarda de bu yapının bulunduğu yerin yeşil alan olarak çok güzel bir yapısı görünüyordu. Hemen arkasında Kızılay binası vardı.

Özellikle 90'lı yıllardan beri daha iyi gözlemleyerek tanık olduğum durumlarla birlikte yalnız Ankara'da değil ülkemizin pek çok yerinde yeşil alanların yok edildiğini ve beton imparatorluğunun hakim olduğunu görüyoruz.

Deprem nedeniyle Malatya'da pek çok bölgesi de kibrit kutuları gibi yan yana konularak binalar ve sütunlar ile kent yapılanması gerçekleştirmeye çalışmakla da kentçilik yapıldığını öne sürüyorlar ve bu duruma tanık oluyoruz.

Her ne kadar çeyrek yüzyıldır Ankara'da yaşasam da Malatya’yı da gözden ve gönülden uzak tutmadığımı belirtmeliyim.

Ne kadar olumsuz durumlar olsa da daha iyisi olması için yapabileceğimiz konusunu hem Malatyalı, hem bir eğitimci, hem de basın görevlisi olarak beni ilgilendiriyor. Yıllarca, 'daha iyi yaşanabilir Malatya için' ilkesiyle hareket eden Malatya Yorum gazetesi olarak da amacımız buydu…

Kızılay Meydanı (Fotoğraf: Mehmet Özer'den )