31 Ağustos 2025…

Mayıs ayında mı yana köyümüz Ballıkaya’dayım. Hemen her hafta Cuma günü Hekimhan’a gidiyorum ve saat 13.00’te geri dönüyorum. Bazen de Pazartesi günleri gidiyorum. Çünkü Cuma ve Pazartesi araç çalışıyor. Oysa eskiden Arguvan üzeri de Malatya’ya üç araç çalışırdı. Şimdi o yolda bir tane dahi araç yok!

Kızım Hollanda'dan gelip gittiğinde iki kez Malatya’ya gidip gelmemin dışında bir kez de bir cenazeye gittim. Ayrıca bir gün Arguvan türkü Festivalinde, bir gün Yama Dağında bir günüm geçti. Diğer bütün dört ay günüm köyde geçiyor…

Köy derken öyle mahrumiyetli bir yer sanmayın. Bana göre en büyük mahrumiyet daha önce var olan bakkal ve kahvenin olmaması, Hekimhan yolundaki yokuşlu ve dönemeçli yolların ulaşımı olumsuz etkilemesi…

Birkaç gün önce hemşerimiz Halk Ozanları Kültür Derneği Başkanı Kenan Şahbudak'ı sekiz yıldır üç ayda bir çıkardığım Hekimhan dergisinin 32. sayısında (Güz 2025) kapak konusu olarak tamamladım. Bu arada Dernek arkadaşlarımızdan Hüseyin Kara’yı, köyümüzde Muhtar Merdan Çelik’in annesi Gülü Bacıyı da kaybettik.

Ağustos ayının son günü 31 Ağustos 2025 Pazar; Vayloğ Dede ziyaretine uğradım. Oldukça kalabalıktı ve ilk karşılaştığım bir sanatçı oldu; Çetin Bulut… Çetin Bulut eşi Filiz Hanımla gelmişti. Arguvan Dolaylı (Harpuz) Mahallesinden, eşi Filiz Hanım da Yazıhan Eğribük’ten. Uzun süre sohbet ettik. Çünkü tanışıklığımız oldukça eskiye dayanıyor ve dolayısıyla pek çok ortak anımız var.

1991 yılında Hacıbektaş Şenliklerinde tanıştığım ozan Muharrem Yazıcıoğlu, Çetin Bulut ile akraba.

22 Temmuz 1997 günü Malatya Vilayet Aile Çay Bahçesinde Kanber Doğan, Metin Özer, Hüseyin Şahin ve Çetin Bulut’un da bulunduğu bir söyleşi ortamında birlikte olmuştuk. Bu anımızdan, daha sonra televizyon programlarından, Almanya'daki birlikteliğimizden ve pek çok konudan söz ettik. Amcası halk ozanı Muharrem Yazıcıoğlu'nun kendisini armağan ettiği cura ile ilgili anısını yineledi. Konular konuları açtı. Özellikle geçmişin ve geçmişi kaydetmenin önemi üzerine anılarımızı anlatıp değerlendirmeler yaptık. Sürekli iğnelediğim, “Kaydetmezseniz kaybedersiniz” sözüne geldik yine...

1974 yılında babasının Almanya’da getirdiği teker kasetle kaydettiği Mustafa Tosun’un sesini yıllar sonra Almanya'da oğlu Hikmet Tosun'a armağan ettiği ve onun memnuniyetini dile getirdi. Ben de 1966 yılında köyümüzden Süleyman Öztürk’ün Almanya'dan geldiğinde bir düğündeki kayıttan söz ettim. Burada İmam dedenin (İmam Şahin) ve başkalarının sesi vardı.

Yama Dağları gezimizden söz edince Arguvan Yukarı Sülmenli'den Ercan Göksu'nun ‘Yama Dağlarında bir ceylan gördüm’ adlı türküyü okuduğunu söyledi. Türkünün sözleri Ercan'ın babası ya da amcasına ait olabilirmiş. Ben de Vahap Alkan'ın 60'lı yıllarda Yıldız Gelin ağıtından, bir Başkavak köyü ziyaretimde onun kullandığı takma adlardan ve eski 60'lı yıllardaki şiirlerinden söz ettim.

Konu şiire gelince yine geçmişe özlemden söz ettik. Geçmişe özlemin önemi ve şiire etkisini konuştuk. “O içtenlik, o duyarlılık, yardımlaşma ve dayanışma duygusu yok olmuşsa niye şiir yazılsın ki?” dedi.

Evet, duygular güzel şeylerdi depreştirmiyorsa yazılanların ne kadar önemli olabilirdi ki?

O sırada Fatma Oktay, Didim'de bulunan ağabeyi, babamın da çocukluk arkadaşı Adalet Eski Bakanı Seyfi Oktay ile canlı görüşmeyi gösterdi, merhabalaştık. Teknoloji işte, Seyfi amca ile yüz yüze hal hatır ettik.

Çetin Bulut'a yeni çalışmalarımdan söz ettim. Arguvan Dolaylı kitabını hazırladığımı, yeni kitaplara da devam ettiğimi, bir ay önce çıkan kitabım ‘Âmânı Bol Olsun’dan da söz ettim. Edinmek istediğini belirtince eve giderek hazırladım. Eve geldiğinde Hekimhan dergileri ile birlikte kendisine armağan ettim.

Yakın zamanda da yine yöremizin çok yönlü kişiliği olan Şemsi Beyliği ile ilgili kitabımı ölümünün 30. doğumunu 100. yılı anısına yayınlamak istiyorum. Diğer yandan Malatya Haber sitesinde yayınlanan ve Hüseyin Şahin'in ayrıntılı ön sözcüğü ile 2015 yılında hazırladığım ‘Kömürhan Köprüsü Nereye Bakar?’ adlı kitabım yayınlanmayı bekliyor. Malatya Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Vahap Güner, 1989 yılında Yenilenen Köy Ballıkaya çalışmam için, “Anca fotokopi yaparsın” diye iğnelemesinde bulunmuştu. O da 400 sayfayı buldu, ama ne yazık ki halen duruyor…

1999 yılından bu yana 27 kitap yayınladım, 90 kadar kitap yayına hazırladım, oldukça çok sayıda sırada bekleyen çalışmalarım da var. Ancak ben biraz olsun size kısa da olsa, bana göre yöre müziğine hep titizlikle yaklaşımı olan Çetin Bulut'tan söz edeyim.

Çetin Bulut

Çetin Bulut (Almanya, 10 Ocak 2014)

26 Ağustos 1967 tarihinde Malatya’da doğdu, 1972’den 1977’ye kadar Almanya’da kaldı. Döndükten sonra ortaokul ve liseyi Malatya’da bitirdi. Edirne’de Makine Mühendisliği bölümün de okurken 2. sınıftan ayrıldı. Sivas, Kırklareli ve Lüleburgaz’da askerliğini yaptıktan sonra 1988 yılında evlendi, 1989 yılında yeniden Almanya’ya gitti.

Halpuz köyünde Bölükeminuşağı kabilesinden Tamam ve Vahap’ın oğlu, halk ozanı Muharrem Yazıcıoğlu’nun yeğenidir. O’nun Almanya’da kendilerine bıraktığı curayla ilgilenerek saza heveslendiğini belirtiyor. Yerel türküleri söyleyişi bozmadan engin tarzda okumaya çalıştığını, 1988’den itibaren kaset yapmaya başladığını belirten Bulut, bu konuda şunları söylüyor: “Kasetlerimi doldururken başkalarının okumadığı türküleri okumaya özen gösterdim. ‘Dereye indim aşağı yarpıza’, ‘Eğlen Güzel’, ‘Dım dım yar’, ‘O yar benim olmayınca’, ‘Şişman Gelin’ bunlardan bazıları. Yapıtlarında kendi seçmiş olduğu Çetini, Kul Çetin mahlaslarını kullanıyor.

Kasetleri: ‘Pınara Geldikçe Yâri Ararım’, ‘Ayrılığın Yetti Cana’, ‘Elin Kızı’. *

S. ÖZEROL_H. ŞAHİN: Arguvan Türküleri/Halkbilimsel Bir Araştırma Denemesi, Ankara 2023. .s. 657