“ Bildiğim bir şey varsa o da hiç bir şey bilmediğimdir” demiş Sokrates

Biraz düşünelim mi? 
Ne dersiniz?

~ Dünya dedemizden, babamızdan bize kalmış, har vurup harman savuracağımız bir miras mıdır yoksa çocuklarımızdan, torunlarımızdan ödünç aldığımız bir emanet mi?

~ Çocuklarımıza, torunlarımıza güzel bir dünya bırakmak mı yoksa dünyaya güzel çocuklar bırakmak mı daha önemlidir? 

~ Dünya sadece insanlara mı yoksa insanlarla eşzamanlı olarak yaşayan bütün canlıların tamamına mı bahşedilmiştir? 

~ Yaşadığımız dünyaya  diğer canlılara gösterdiğimiz saygı, aslında kendimize olan özsaygımızın dışa vurumu mudur ? 

~ Canlıların onurlu yaşam hakkına ya da yaşam sürelerine belirli bir zaman dilimi için onları yönetmek üzere seçilmiş bir başka insan karar verebilir mi? 

Sonuç olarak;

~ “ Harabat ehlini hor görme zâkir, defineye mâlik virâneler var”

~ “İnsanın hiç bir şey bilmediğini bilmesi için çok şey öğrenmesi gerekir”

Kalın sağlıcakla…